Home
 

Mixed couple, mixed names

[title]

THEMA: MIXED COUPLE, MIXED NAMES
Samengesteld door Kristien Renckens

Je maakt deel uit van een gemengd koppel. Je partner komt uit een ‘ver’ land. Je kiest voor een vaste relatie en dan komen er kinderen. Voornamen moeten gekozen worden. De keuze van de voornaam voor je kind verloopt bij gemengde ouderparen enigszins complexer dan bij andere koppels.

De toekomstige ouders in een gemengde relatie stellen zich veel vragen vooraleer ze een naam gekozen hebben: zal iedereen de naam kunnen uitspreken? Zal de familie de naam aanvaarden? Is het niet te exotisch of vreemd? Roept het bij de familie geen vreemde gedachten en gevoelens op? Is de naam niet te ongewoon of bizar? Past de naam bij het uiterlijk?

Uiteraard speelt het geslacht, net zoals bij andere koppels een rol. De naam is liefst exclusief mannelijk of vrouwelijk. Maar ook hier zijn vreemde evoluties. Waar Ali vroeger een gewone Nederlandse meisjesnaam was, evolueerde dit naar een Islamitische jongensnaam ten gevolge van de toenemende migratie. Soms wordt een bloemennaam gekozen voor meisjes en de naam van een sterk of moedig dier aan een jongen, in beide gevallen worden deze namen geassocieerd met typische meisjes- of jongenseigenschappen.

Bij naamkeuze stellen we vast dat vele factoren mee spelen. Zo zien we dat in vele gevallen de socio-economische status een rol speelt. Zo wordt er smalend soms gesproken over de Ypsylon-kinderen als he gaat om namen die eindigen op een –y, zoals Cindy, Chelsey of Franky. In hogere sociale kringen zien we wel eens dat kinderen vaak een dubbele naam dragen, zoals vb. Marie-Antoinette of Jean-Philippe.

Aniek Smit deed in mei 2007 onderzoek naar het kiezen van een voornaam bij gemengde ouderparen en dit eindigde in een ze maakte hierover een bachelor eindwerk: ‘voornaamkeuze als identiteitskeuze’.

Hieruit blijkt dat er een drietal factoren een belangrijke rol spelen bij het kiezen van een voornaam door deze ouderparen. Ze kiezen vaak namen die naar anderen verwijzen (= ‘vernoemen’), ze besteden veel aandacht aan de uitspraak en ze streven naar een duidelijke band met de familie van beide kanten. Vernoeming verwijst in eerste instantie, en zeker bij gemengde ouderparen, naar familieleden van een van beide kanten. Maar het kan ook zijn dat een ouderpaar kiest voor vernoeming naar belangrijke helden, naar sportmensen, zoals Ronaldo of Eddy zijn. Soms kiezen ze ook voor vernoeming naar zangers zoals Michael, Rihanna of Cliff. Soms worden kinderen ook genoemd naar een naam in een liedje zoals Aischa, Paulien of Cecilia. Redenen om een naam te kiezen zijn: eerlijkheid, herkenbaarheid en zichtbaarheid.

Met ‘eerlijkheid’ wordt bedoeld dat de naamkeuze de beide families op de een of andere manier vertegenwoordigt. Beide ouders willen een band met de naam hebben. Eerlijkheid verwijs ook wel naar erkenning van de familie die zo ver weg is. ‘Herkenbaar’ is daarbij het belangrijkste criterium, en dan vooral voor de directe omgeving, de familie moet de mix zien, ook al kan de naam voor anderen enkel als buitenlands overkomen.

Gemengde ouderparen wensen ook dat de ge-mixed-heid zichtbaar word. De ‘mix’ wordt gevormd op drie manieren: twee of meer voornamen, gemixte/universele namen, combinatie van voor- en achternaam.

Ouders houden rekening met het feit of de voornaam en de familienaam wel samen passen. Bij gemengde ouderparen kiezen zij er soms voor om een eerder gewone voornaam te kiezen omdat de familienaam al vreemd in de oren klinkt. Hierdoor wordt heel duidelijk dat het om een Mixed-kind gaat, waarop de ouders trots zijn.

Een naam kiezen is ook gebonden aan tijd en plaats. Als het ouderpaar nog niet zeker is van waar hun toekomst zal opgebouwd worden, dan zal dit een andere naamkeuze inhouden. Ook bij ouderparen in het Westen speelt de tijdsgeest mee. Je zoon naar je opa noemen die Adolf of Osama heet roept veel mensen vragen en onrust op. Deze namen dragen momenteel een grote geladenheid.

Gemengde koppels moeten in een aantal gevallen ook rekening houden met de regelgeving in het land van de partner. Zo kan je vb. niet de Marokkaanse nationaliteit krijgen als je naam niet voor komt op de namenlijst die door Marokko wordt opgelegd.

Augustin Barbara deed in Frankrijk onderzoek naar naamgeving bij gemengde ouderparen. Daaruit bleek dat de zij het liefst een ‘passe-partout’ naam kozen, letterlijk een naam die altijd, alles en overal past.

In vele landen en in vele talen worden lange namen simpelweg afgekort. Eleonora wordt Lulu of Pieterjan wordt PJ.

Het kiezen van een naam hangt ook samen met het feit of het ouderpaar zeker weet waar ze zullen gaan wonen in de toekomst;

Door de band genomen zijn er drie strategieën om een keuze te maken:

- De ouders minimaliseren het contact met de omgeving en kiezen twee namen, waarvan één dient om in het buitenland gebruikt te kunnen worden en de andere in het eigen land. Hierdoor wordt het conflict met beide familiekanten vermeden.
- Het ouderpaar heeft een bewuste terughoudendheid en ze verhullen het verschil. Hierdoor houden ze het conflict af: ze kiezen bewust niet voor eeen zeer etnische of religieuze naam.
- Het ouderpaar trekt zich niets aan van de reacties van de omgeving.

Corinne vertelt:

Ik had heel mijn leven al een idee hoe mijn eerste zoon zou heten, namelijk Alex.  Toen ik zes jaar oud was, verloor mijn moeke haar kindje toen ze 5 maand zwanger was.  Wij wisten dat ze zwanger was, dat was uitzonderlijk in die tijd.  Samen met mijn broer hadden we ons verheugd op een kleine, schattige en sterke broer, we hadden ook samen een naam gekozen : Alex.  Lezen was niet mijn sterkste punt maar door stripverhalen werd ik geboeid om te leren lezen.  En Alex was een stripfiguur waarop ik stiekem verliefd was.   Ook mijn broer was een grote favoriet van deze strip.  Dus we vonden elkaar in het zoeken naar een naam.  Het heeft niet mogen zijn.  En op die jeugdige leeftijd nam ik het besluit dus om mijn eerste zoon die mooie naam te geven.  
Maar ik had geen rekening gehouden met een partner in het verhaal van een naam kiezen.  Mijn echtgenoot kende het verhaal van Alex en voor hem was dit echter het lot uitdagen.  Hij vreesde dat door onze zoon deze naam te geven, het verhaal ook slecht zou kunnen eindigen.  Dus plots moest ik op zoek naar een andere naam.  Dat was voor mij zeer moeilijk omdat ik altijd zeker was van mijn favoriete naam.
Ook vind ik het belangrijk dat de naam meer is dan dat het mooi moet klinken.  Er moet een verhaal achter zitten of een boodschap.  Ook mijn eigen naam had een verhaal.  Een verhaal waar ik trots op ben, en ook steeds graag doorvertel.  In mijn familie was het de gewoonte dat het nieuw geboren kindje de naam van de meter en de peter kreeg.  Mijn meter heette Jeanne en mijn peter Marcel.  Maar mijn meter vond dat ik niet haar naam moest krijgen en ze gaf me een andere naam : Corinne.  Dit was toen een vreemde naam.  Waar kwam die naam vandaan ?  Tijdens de zomermaanden nam mijn meter de zorg op van een Parijs jong meisje.   Verschillende jaren na elkaar kwam Corinne en enkele zusjes van haar naar ons dorp om te kunnen ravotten in de natuur, om veel bij te eten, ... Om te genieten.  Corinne woonde in een zeer arme buurt in Parijs, eten was er bijna niet, naar school gaan lukte niet goed omdat ze niet de financiële middelen hadden, ... Corinne had een geweldige tijd bij mijn meter.  Nu nog houdt ze contact met verschillende familieleden.    Corinne is jarig op 1 januari en ik werd geboren op 4 januari.  Dus we moeten niet ver zoeken waar mijn meter deze naam heeft gevonden.   Daarom ga ik door het leven als Corinne Marcella.  En ik zou dit niet anders willen.
Ik wilde dus ook een mooi verhaal voor mijn eerste kind.  En toen kwam mijn man met het voorstel om als het een jongetje zou zijn hem Light te noemen.   Licht verjaagt de duisternis, licht heb je nodig, licht zorgt voor rust, ... en we wilden dat ons kind zo ook in het leven zou staan.   Natuurlijk was dit geen gemakkelijke keuze.  Ik had het er eerst heel moeilijk mee.  Wat gaan de anderen zeggen ? Gaan ze met zijn naam lachen ?  Maken we met deze naam zijn leven nog niet moeilijker ? ... Maar op een bepaald moment, ik was toen 6 maanden zwanger, was er een klik en dat klein wezentje dat zo ronddraaide in mijn buik kon maar één naam hebben : Light.  En wat als het een dochter zou zijn ? We hadden wel een meisjesnaam gekozen maar ik was zeker dat het een zoon zou zijn.
Ik ben trots op onze naamkeuze, geen evidente maar wel een bijzondere keuze.  Toen Light geboren werd kregen we echt mooie reacties op zijn naam.  Een tante, met wie ik niet zo goede contacten had, schreef op haar kaartje dat we onze zoon dezelfde naam als haar hadden gegeven en dat ze dit zeer fijn vond.  Mijn tante heette Lucia, wat ook licht heeft als betekenis.  Ook een neef schreef dat hij de naam zeer mooi vond en dat mijn moeder (grootmoeder) ook zeer trots zou geweest zijn met deze naam.  Beide kaartjes gaven me een zeer goed gevoel en deden me beseffen dat we goed zaten met onze naam.  
Ook als Light groter werd, kregen we steeds positieve reacties op zijn naam.  De mooiste reactie vind ik nog altijd dat ze zeggen dat naam echt past bij hem als persoon.
Natuurlijk is het voor mij gemakkelijker als voor hem.  Light wordt gemakkelijker Coca Cola Light.  In de lagere school had hij een leerkracht die snel komaf heeft gemaakt met deze uitspraken.  Die leerkracht ging niet om het probleem heen, besprak dit met zijn klas.  Ook zorgde hij ervoor dat  op de speelplaats niet met zijn naam werd gelachen.
Je kent wel de campagne van Coca Cola waarop de flesjes een naam staat.  Iedereen zoekt naar een flesje met haar. Een link met het thuisland van hun vader, zijn ouders en familie.  Het is niet zomaar een tweede naam op een paspoort, nee met deze naam horen ze bij een groep, een familie.  De namen zijn naam.  Maar Light zei onlangs dat hij miljoenen flesjes heeft met zijn naam.  Namelijk de light versie van cola.
En toen kregen we een dochter.  We moesten terug op zoek naar een naam.  Deze zoektocht verliep veel gemakkelijker.  Het was alsof haar naam ons zocht.  Bij de vorige zwangerschap hadden we ook een meisjesnaam, nl. de naam van de moeder van mijn echtgenoot.  Maar nu gingen we voor een andere naam, het voelde alsof we de vorige naam niet meer konden gebruiken.  We kozen voor haar de naam Joy, vreugde.  Ze bracht al vreugde in ons leven vooraleer ze geboren was.   Die naam moest en zou het zijn.
Onze kinderen hebben ook nog een Igbo naam,  Ijeoma en Uguchuku.  Deze worden ook gebruikt, soms als koosnaampje, soms als erkenning om bij deze groep te horen.  Namen waar zij ook trots op zijn.
Welke naam je ook kiest voor je kind, je kind zoekt haar/zijn weg met die naam.  Of zoekt de naam haar/zijn weg met je kind ?