Home
 

Cultuurverschillen in omgaan met geld

[title]

“Van alle Belgen zijn de Vlamingen de ergste. Vlamingen zijn gierig, want als ze gaan winkelen kopen ze maar twee tomaten, terwijl Marokkanen ineens een hele kist kopen.”
Mimount Bousakla – uit “Couscous met frieten”

De manier waarop met geld wordt omgegaan vertelt iets over jezelf. Meer dan we soms kunnen beseffen.

Onze houding ten opzichte van geld wordt bepaald door onze opvoeding, de samenleving waarin we opgroeien en de waarden en normen die we meekregen. Elk individu heeft dan ook nog zijn/haar eigen karakter.

Verschillen in omgang met geld tussen partners in een bi-culturele relatie worden zowel door cultuur als persoonlijkheid bepaald. En meestal is het een combinatie van beiden.

Tijdens besprekingen die je hebt met je partner over de besteding van het geld bots je soms wel op meningsverschillen. Het is echter niet altijd duidelijk of deze verschillen komen door het verschil in karakter of door de andere culturele achtergrond.

Het positionele en het persoonlijke gezinstype

"Onlangs kreeg ik een telefoontje van mijn schoonbroer over zijn bezoek aan ons. Ik regelde alle papieren hiervoor. Ik wilde met hem hierover spreken maar hij wilde dit niet. Dit gebeurt regelmatig. Ik heb dit besproken met mijn echtgenoot. Voor zijn broer ben ik geen gesprekspartner omdat ik aangetrouwd ben."

Ingrid gehuwd met Omair (India)

Hoewel de werkelijkheid veel ingewikkelder is dan men op papier kan zetten, proberen we verschillen die kunnen ontstaan tussen culturen op een simpele manier toe te lichten. In deze toelichting zullen we vooral spreken over de westerse geïndustrialiseerde werelden en de traditionele wereld. We beseffen dat we hierdoor onrecht doen aan de grote verscheidenheid omdat deze culturen bestaan uit verschillende subculturen en onderhevig zijn aan wisselende omstandigheden. En we willen zeker niet de indruk wekken dat de ene cultuur dominanter is dan de andere. Maar door deze simpele opdeling kunnen we een moeilijke materie duidelijker voorstellen.

De manier waarop mensen met elkaar kunnen omgaan, samenwonen, rollen verdelen,enz. kan veranderen door verschillende zaken. Zowel andere opvattingen (over bv. opvoedingstechnieken) als economische veranderingen kunnen de samenleving en de relaties onderling wijzigen.

In de westerse, geïndustrialiseerde landen heeft er een verandering plaatsgevonden van het "positionele" (rolbepaalde) naar het "persoonlijke" gezinstype. Dit wil zeggen dat het accent niet meer ligt op het rolgedrag maar op het individu en zijn/haar eigen verantwoordelijkheid. Dit merken we ook vooral in de opvoeding. Een kind is niet meer het lijdend voorwerp in het gezin maar evenwaardig. Hij/zij wordt meer betrokken en krijgt ook inspraak in de opvoeding. Ze zijn niet tevreden met een "daarom" op hun vragen. Ze willen een uitleg krijgen.

Het gezin in de traditionele wereld kunnen we dan meer kenmerken als een 'positioneel" dus een rolbepaald gezin. De communicatie verloopt er goed wanneer ieder zich gedraagt zoals zijn rol dat voorschrijft. De leden van het gezin worden eerder aangesproken in functie van hun rol ("moeder van mijn zoon" - "oudste zoon") als met hun naam.

De communicatie is dan ook veel implicieter. Men praat vooral in symbolen, anekdotes,... Dingen worden niet rechtstreeks tegen elkaar gezegd (op de vraag "Waarom mag dat niet ?" krijgt men het antwoord "Dat is schandalig, dat is oneervol, dat hoort niet").

De verschillende groepen waartoe men kan behoren.

Men spreekt ook over verschillende groepen:

  • Ten eerste is er het gezinsleven, de huiselijke haard en soms de akkers die men bewerkt ( de binnen groep)
  • Ten tweede is er de grote familie, de buren, het dorp, de vergaderingen, ... (de buiten groep)
  • Ten derde zijn er diegenen die helemaal ver afstaan van het gezin en het dorp of de kleine gemeenschap waartoe zij behoren (de out-groep). Zij worden meestal voorgesteld als de gevaarlijke wereld.
     

Je plaats binnen de hiërarchie, brengt bepaalde verantwoordelijkheden met zich mee.

Daarnaast wordt ook aangeleerd dat er een rangorde is, een soort hiërarchie. Ze leren dat de naaste familieleden eerst komen. De "oudere" personen hebben het voor het zeggen en tenslotte de "hogergeplaatste" (bv. onderwijzers). Wie op welke plaats komt op de ladder kan verschillen van streek tot streek.

Iemands status in zijn familie neemt toe met het ouder worden. De meeste families hebben patriarchen of matriarchen wiens mening een aanzienlijk gewicht heeft in zaken betreffende de familie.

De verantwoordelijkheid voor andere leden van de familie rust grotendeels op de oudere mannen in de grootfamilie en op de oudere zonen in het gezin. Kinderen funderen als de "sociale voorziening" voor hun ouders en met name volwassen zonen zijn verantwoordelijk voor het ondersteunen van hun ouders. De verwachtingen groeien wanneer de zoon in het "rijkere" buitenland verblijft. Dan wordt zeker verwacht dat hij instaat voor de financiële noden van de ouders.

Familieleden zijn emotioneel-psychisch gezien zeer afhankelijk van elkaar en deze banden blijven levenslang bestaan. Soms zijn de banden met hun eigen broers en zussen intiemer dan met hun eigen huwelijkspartner. Ze vertrouwen dan meer op hun eigen familie dan op de aangetrouwde.

Nog meer lezen ?

In de brochure “een andere kijk op geld” kun je nog meer lezen over

  • financiële ongelijkheid
  • een gezin is een bedrijf
  • getuigenissen

Kostprijs :

  • € 8,00
  • € 5,00 voor leden KAV
  • + portkosten

U kunt de brochure bestellen via administratie@kleur-rijk.be